Author Archive: Yuksel EROL

Author Archives for Yuksel EROL

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Cur, nisi quod turpis oratio est? Tubulum fuisse, qua illum, cuius is condemnatus est rogatione, P. Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas? Quid ergo hoc loco intellegit honestum? Audax negotium, dicerem impudens, nisi hoc institutum postea translatum ad philosophos nostros esset. Septem autem illi non suo, sed populorum suffragio omnium nominati sunt. Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas.

Mihi enim erit isdem istis fortasse iam utendum. Quid turpius quam sapientis vitam ex insipientium sermone pendere? Sed quid sentiat, non videtis. Hic nihil fuit, quod quaereremus. Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem. Sed residamus, inquit, si placet. Omnis enim est natura diligens sui. Quae enim adhuc protulisti, popularia sunt, ego autem a te elegantiora desidero. Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis; Fortasse id optimum, sed ubi illud: Plus semper voluptatis?

Duo Reges: constructio interrete. [...]

Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam. Reguli reiciendam; Hoc dixerit potius Ennius: Nimium boni est, cui nihil est mali. Qui autem de summo bono dissentit de tota philosophiae ratione dissentit. Sed quanta sit alias, nunc tantum possitne esse tanta. Itaque primos congressus copulationesque et consuetudinum instituendarum voluntates fieri propter voluptatem;

Prioris generis est docilitas, memoria; Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Et homini, qui ceteris animantibus plurimum praestat, praecipue a natura nihil datum esse dicemus? Hoc loco tenere se Triarius non potuit.

Omnis enim est natura diligens sui. Sed ad illum redeo. Hic quoque suus est de summoque bono dissentiens dici vere Peripateticus non potest. Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Tenent mordicus. Sed haec nihil sane ad rem; Praeclare enim Plato: Beatum, cui etiam in senectute contigerit, ut sapientiam verasque opiniones assequi possit. Ego vero volo in virtute vim esse quam [...]

Inde sermone vario sey illa a Dipylo stadia confecimus.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Urgent tamen et nihil remittunt. Qua ex cognitione facilior facta est investigatio rerum occultissimarum. Duo Reges: constructio interrete. Sit enim idem caecus, debilis. Utrum igitur tibi non placet, inquit, virtutisne tantam esse vim, ut ad beate vivendum se ipsa contenta sit?

  1. Ego quoque, inquit, didicerim libentius si quid attuleris, quam te reprehenderim.
  2. Ne amores quidem sanctos a sapiente alienos esse arbitrantur.
  3. Quae sequuntur igitur?
  4. Itaque ad tempus ad Pisonem omnes.
  5. Ita fit beatae vitae domina fortuna, quam Epicurus ait exiguam intervenire sapienti.
  6. Claudii libidini, qui tum erat summo ne imperio, dederetur.

Conclusum est enim contra Cyrenaicos satis acute, nihil ad Epicurum. Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; Comprehensum, quod cognitum non habet? Quid iudicant sensus? Pisone in eo gymnasio, quod Ptolomaeum vocatur, unaque nobiscum Q. Quem Tiberina descensio festo illo die tanto gaudio affecit, quanto [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Qua ex cognitione facilior facta est investigatio rerum occultissimarum. Quae cum essent dicta, discessimus. Cave putes quicquam esse verius. Non quam nostram quidem, inquit Pomponius iocans; Causa autem fuit huc veniendi ut quosdam hinc libros promerem. Fortasse id optimum, sed ubi illud: Plus semper voluptatis? Quae cum praeponunt, ut sit aliqua rerum selectio, naturam videntur sequi; Duo Reges: constructio interrete. Quamquam haec quidem praeposita recte et reiecta dicere licebit. Positum est a nostris in iis esse rebus, quae secundum naturam essent, non dolere;

Hunc ipsum Zenonis aiunt esse finem declarantem illud, quod a te dictum est, convenienter naturae vivere. Et harum quidem rerum facilis est et expedita distinctio. His similes sunt omnes, qui virtuti student levantur vitiis, levantur erroribus, nisi forte censes Ti. Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius. Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Quis animo aequo videt eum, quem [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Duo Reges: constructio interrete. Hanc quoque iucunditatem, si vis, transfer in animum; Non semper, inquam; Itaque hic ipse iam pridem est reiectus; Illa tamen simplicia, vestra versuta. Sed tamen enitar et, si minus multa mihi occurrent, non fugiam ista popularia. Quis enim redargueret? Ita prorsus, inquam; Earum etiam rerum, quas terra gignit, educatio quaedam et perfectio est non dissimilis animantium.

Si longus, levis; Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Sic enim maiores nostri labores non fugiendos tristissimo tamen verbo aerumnas etiam in deo nominaverunt. Hic, qui utrumque probat, ambobus debuit uti, sicut facit re, neque tamen dividit verbis.

Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Tria genera bonorum; Quorum altera prosunt, nocent altera. Sic, et quidem diligentius saepiusque ista loquemur inter nos agemusque communiter. Si longus, levis. Neutrum vero, inquit ille. Respondent extrema primis, media utrisque, omnia omnibus. Si stante, [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere? Efficiens dici potest.

Nos commodius agimus. An potest, inquit ille, quicquam esse suavius quam nihil dolere? An vero, inquit, quisquam potest probare, quod perceptfum, quod. Ergo opifex plus sibi proponet ad formarum quam civis excellens ad factorum pulchritudinem? Quod si ita se habeat, non possit beatam praestare vitam sapientia. Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Quae diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chryippo. Quae hic rei publicae vulnera inponebat, eadem ille sanabat.

Sapiens autem semper beatus est et est aliquando in dolore; Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis; Vos autem cum perspicuis dubia debeatis illustrare, dubiis perspicua conamini tollere. Nunc omni virtuti vitium contrario nomine opponitur. Quae cum dixisset, finem ille. Duo Reges: constructio interrete.

Sed fac ista esse non inportuna; Satisne vobis videor pro meo iure in vestris auribus commentatus? Age, inquies, ista parva [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quae similitudo in genere etiam humano apparet. Amicitiam autem adhibendam esse censent, quia sit ex eo genere, quae prosunt. Duo Reges: constructio interrete. Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Totum autem id externum est, et quod externum, id in casu est. Quis est tam dissimile homini. Cyrenaici quidem non recusant;

Huic mori optimum esse propter desperationem sapientiae, illi propter spem vivere. Quod autem ratione actum est, id officium appellamus. Quid sequatur, quid repugnet, vident. Tu autem negas fortem esse quemquam posse, qui dolorem malum putet. Stulti autem malorum memoria torquentur, sapientes bona praeterita grata recordatione renovata delectant. Sed fortuna fortis; An vero, inquit, quisquam potest probare, quod perceptfum, quod. Potius inflammat, ut coercendi magis quam dedocendi esse videantur.

Sed videbimus. Et certamen honestum et disputatio splendida! omnis est enim de virtutis dignitate contentio. Multa sunt dicta ab antiquis de contemnendis ac despiciendis rebus humanis; [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ea possunt paria non esse. Dempta enim aeternitate nihilo beatior Iuppiter quam Epicurus; Sed residamus, inquit, si placet. Duo Reges: constructio interrete. Si stante, hoc natura videlicet vult, salvam esse se, quod concedimus; Minime vero istorum quidem, inquit. Nec tamen ille erat sapiens quis enim hoc aut quando aut ubi aut unde? Quamquam id quidem licebit iis existimare, qui legerint. Atqui perspicuum est hominem e corpore animoque constare, cum primae sint animi partes, secundae corporis.

Mihi enim satis est, ipsis non satis. Qua tu etiam inprudens utebare non numquam. Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec. Si longus, levis; Nunc omni virtuti vitium contrario nomine opponitur.

Iubet igitur nos Pythius Apollo noscere nosmet ipsos. Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est? Cum autem venissemus in Academiae non sine causa nobilitata spatia, solitudo erat ea, quam volueramus. Obsecro, inquit, Torquate, haec dicit [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Claudii libidini, qui tum erat summo ne imperio, dederetur. Murenam te accusante defenderem. Suo genere perveniant ad extremum; Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam? Duo Reges: constructio interrete. Quae diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chryippo.

Placet igitur tibi, Cato, cum res sumpseris non concessas, ex illis efficere, quod velis? Graccho, eius fere, aequalí? Bona autem corporis huic sunt, quod posterius posui, similiora. Bonum integritas corporis: misera debilitas. Non minor, inquit, voluptas percipitur ex vilissimis rebus quam ex pretiosissimis. Quid enim est a Chrysippo praetermissum in Stoicis? Quamquam te quidem video minime esse deterritum. Quamquam id quidem, infinitum est in hac urbe;

Summus dolor plures dies manere non potest? Claudii libidini, qui tum erat summo ne imperio, dederetur. Ut in voluptate sit, qui epuletur, in dolore, qui torqueatur. Res enim se praeclare habebat, et quidem in utraque parte. Nam diligi et carum esse iucundum est propterea, [...]

Back to top