Author Archive: Yuksel EROL

Author Archives for Yuksel EROL

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Tamen aberramus a proposito, et, ne longius, prorsus, inquam, Piso, si ista mala sunt, placet. Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est?

Huic mori optimum esse propter desperationem sapientiae, illi propter spem vivere. Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Summus dolor plures dies manere non potest? Illud urgueam, non intellegere eum quid sibi dicendum sit, cum dolorem summum malum esse dixerit. Est enim effectrix multarum et magnarum voluptatum. Duo Reges: constructio interrete. Quacumque enim ingredimur, in aliqua historia vestigium ponimus. Ergo, inquit, tibi Q.

Nullus est igitur cuiusquam dies natalis. Sed quid sentiat, non videtis. Qua tu etiam inprudens utebare non numquam. At iste non dolendi status non vocatur voluptas.

An hoc usque quaque, aliter in vita? At miser, si in flagitiosa et vitiosa vita afflueret voluptatibus. At coluit ipse amicitias. Sed eum qui audiebant, quoad poterant, defendebant sententiam suam. Qui igitur convenit ab [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Post enim Chrysippum eum non sane est disputatum. Nobis aliter videtur, recte secusne, postea; Ergo ita: non posse honeste vivi, nisi honeste vivatur? Ita graviter et severe voluptatem secrevit a bono. Ut optime, secundum naturam affectum esse possit.

Atque haec coniunctio confusioque virtutum tamen a philosophis ratione quadam distinguitur. Ut id aliis narrare gestiant? Dicimus aliquem hilare vivere; Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit. Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; His singulis copiose responderi solet, sed quae perspicua sunt longa esse non debent. An quod ita callida est, ut optime possit architectari voluptates? Compensabatur, inquit, cum summis doloribus laetitia. Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi?

Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Duo Reges: constructio interrete. Sine ea igitur [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Post enim Chrysippum eum non sane est disputatum. Nobis aliter videtur, recte secusne, postea; Ergo ita: non posse honeste vivi, nisi honeste vivatur? Ita graviter et severe voluptatem secrevit a bono. Ut optime, secundum naturam affectum esse possit.

Atque haec coniunctio confusioque virtutum tamen a philosophis ratione quadam distinguitur. Ut id aliis narrare gestiant? Dicimus aliquem hilare vivere; Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit. Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; His singulis copiose responderi solet, sed quae perspicua sunt longa esse non debent. An quod ita callida est, ut optime possit architectari voluptates? Compensabatur, inquit, cum summis doloribus laetitia. Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi?

Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Duo Reges: constructio interrete. Sine ea igitur [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. An nisi populari fama? Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; De vacuitate doloris eadem sententia erit. Nonne igitur tibi videntur, inquit, mala? Quem Tiberina descensio festo illo die tanto gaudio affecit, quanto L. Duo Reges: constructio interrete. Cur ipse Pythagoras et Aegyptum lustravit et Persarum magos adiit? Quamquam in hac divisione rem ipsam prorsus probo, elegantiam desidero.

Summum a vobis bonum voluptas dicitur. Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate. Quis est enim, in quo sit cupiditas, quin recte cupidus dici possit? Itaque vides, quo modo loquantur, nova verba fingunt, deserunt usitata. Eam stabilem appellas. Quibus ego vehementer assentior. Nunc dicam de voluptate, nihil scilicet novi, ea tamen, quae te ipsum probaturum esse confidam. Age sane, inquam. Non potes, nisi retexueris illa. Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas. Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? An vero, inquit, quisquam potest probare, quod perceptfum, [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? At miser, si in flagitiosa et vitiosa vita afflueret voluptatibus. Cuius quidem, quoniam Stoicus fuit, sententia condemnata mihi videtur esse inanitas ista verborum. Ac tamen hic mallet non dolere. Quo modo autem philosophus loquitur? Duo Reges: constructio interrete. Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem;

Quod si ita se habeat, non possit beatam praestare vitam sapientia. Etsi ea quidem, quae adhuc dixisti, quamvis ad aetatem recte isto modo dicerentur.

Bonum integritas corporis: misera debilitas. Facit igitur Lucius noster prudenter, qui audire de summo bono potissimum velit; Apud ceteros autem philosophos, qui quaesivit aliquid, tacet; A quibus propter discendi cupiditatem videmus ultimas terras esse peragratas. Itaque his sapiens semper vacabit. Quid enim necesse est, tamquam meretricem in matronarum coetum, sic voluptatem in virtutum concilium adducere? Sic vester sapiens [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Post enim Chrysippum eum non sane est disputatum. Nobis aliter videtur, recte secusne, postea; Ergo ita: non posse honeste vivi, nisi honeste vivatur? Ita graviter et severe voluptatem secrevit a bono. Ut optime, secundum naturam affectum esse possit.

Atque haec coniunctio confusioque virtutum tamen a philosophis ratione quadam distinguitur. Ut id aliis narrare gestiant? Dicimus aliquem hilare vivere; Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit. Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; At ille non pertimuit saneque fidenter: Istis quidem ipsis verbis, inquit; His singulis copiose responderi solet, sed quae perspicua sunt longa esse non debent. An quod ita callida est, ut optime possit architectari voluptates? Compensabatur, inquit, cum summis doloribus laetitia. Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi?

Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Duo Reges: constructio interrete. Sine ea igitur [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Hi curatione adhibita levantur in dies, valet alter plus cotidie, alter videt. Bona autem corporis huic sunt, quod posterius posui, similiora. Inde igitur, inquit, ordiendum est. Sed ille, ut dixi, vitiose.

Aliter autem vobis placet. Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius. Ut optime, secundum naturam affectum esse possit. Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere. Nam de summo mox, ut dixi, videbimus et ad id explicandum disputationem omnem conferemus. Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris;

Duo Reges: constructio interrete. Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis; Ille enim occurrentia nescio quae comminiscebatur; Dolor ergo, id est summum malum, metuetur semper, etiamsi non aderit; Nec vero pietas adversus deos nec quanta iis gratia debeatur sine explicatione naturae intellegi potest. Negare non possum.

Sic igitur in homine perfectio ista in eo potissimum, quod est optimum, id est in virtute, laudatur. At enim hic etiam dolore. Quae [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Hi curatione adhibita levantur in dies, valet alter plus cotidie, alter videt. Bona autem corporis huic sunt, quod posterius posui, similiora. Inde igitur, inquit, ordiendum est. Sed ille, ut dixi, vitiose.

Aliter autem vobis placet. Sed haec quidem liberius ab eo dicuntur et saepius. Ut optime, secundum naturam affectum esse possit. Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere. Nam de summo mox, ut dixi, videbimus et ad id explicandum disputationem omnem conferemus. Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris;

Duo Reges: constructio interrete. Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis; Ille enim occurrentia nescio quae comminiscebatur; Dolor ergo, id est summum malum, metuetur semper, etiamsi non aderit; Nec vero pietas adversus deos nec quanta iis gratia debeatur sine explicatione naturae intellegi potest. Negare non possum.

Sic igitur in homine perfectio ista in eo potissimum, quod est optimum, id est in virtute, laudatur. At enim hic etiam dolore. Quae [...]

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Non quaero, quid dicat, sed quid convenienter possit rationi et sententiae suae dicere. Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate. Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Tibi hoc incredibile, quod beatissimum. Duo Reges: constructio interrete. Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias;

Nam, ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt. Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas? Suo enim quisque studio maxime ducitur. Nosti, credo, illud: Nemo pius est, qui pietatem-; Dat enim intervalla et relaxat. Virtutis, magnitudinis animi, patientiae, fortitudinis fomentis dolor mitigari solet.

Aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint. Mihi enim satis est, ipsis non satis. Equidem soleo etiam quod uno Graeci, si aliter non possum, idem pluribus verbis exponere. Non igitur potestis voluptate omnia dirigentes aut tueri aut retinere virtutem. Ostendit pedes et pectus. Nam quibus rebus efficiuntur voluptates, eae non sunt in potestate sapientis. Quorum sine causa [...]

Back to top